Publicaties

Opheffing van het fiscaal bankgeheim

Op 6 mei 2011 werd het Wetboek Inkomstenbelastingen aangepast waardoor het bankgeheim vanaf 1 juli 2011 wordt opgeheven in twee situaties:

  • de fiscus stelt tijdens een belastingcontrole aanwijzingen van belastingontduiking vast;
  • de fiscus onderwerpt de belastingplichtige aan een indiciair onderzoek.

De fiscus beschouwt de volgende zaken als een aanwijzing van belastingontduiking:

  • het bezit van een bankrekening in het buitenland zonder dat deze werd opgegeven in de aangifte in de personenbelasting;
  • aankopen zonder factuur;
  • zwartwerk;
  • het opstellen van valse facturen;
  • het niet indienen van aangiftes;
  • niet aangegeven inkomsten;
  • verschillen tussen bestelbons, offertes, transportdocumenten en de factuur;
  • een plotse hogere winstmarge in vergelijking met de vorige jaren terwijl de exploitatievoorwaarden niet zijn gewijzigd;
  • niet verstrekken van btw-bonnetjes.

Dit is niet het geval voor:

  • een laattijdige indiening van een aangifte;
  • het ten onrechte claimen van een aftrek;
  • vergissingen (schrijf- of telfouten).

In het geval van een indiciair nazicht controleert de fiscus of de levensstandaard van een belastingplichtige overeenstemt met zijn behaalde inkomsten. Het louter voornemen op zich om over te gaan tot een indiciaire afrekening volstaat voor de opheffing van het bankgeheim. Een aanwijzing van belastingontduiking is niet vereist.

In de toekomst zullen alle bank-, wissel-, krediet- en spaarinstellingen verplicht zijn om van al hun klanten alle rekeningen en contracten door te geven aan de Nationale Bank van België. Deze laatste zal alle informatie verzamelen in een centrale gegevensbank. Een databank die door de fiscus zal kunnen worden geraadpleegd. Het Koninklijk Besluit die een dergelijke gegevensverzameling moet regelen is tot op heden uitgebleven, waardoor ze nog niet operationeel is.

De opheffing van het bankgeheim is geen Belgisch gegeven op zich. De Europese Spaarrichtlijn en de aanpassing van de internationale dubbelbelastingverdragen zorgen voor de systematische uitwisseling van bankgegevens tussen de landen onderling.